تاريخ: ۱۳۹۶ جمعه ۱۱ اسفند ساعت ۱۱:۵۹ بازدید: 277      نظرات: 3      کد مطلب: 5200

استفاده از سلاحهای شیمیایی دولت ترکیه علیه مردم کرد زبان عفرین در سوریه


آوات رستمیانی

بازرس انجمن دفاع از حقوق مصدومین شیمیایی سردشت

 

اقدام بعضی از دولتها در خاورمیانه با نام ایجاد دموکراسی، چالش جدی را در بنیاد دموکراسی خواهی بوجود آورده، ادعایی که لفافه ای بر واقعیات سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی کشیده و به قالبی از دموکراسی که تهی از محتوا می باشد بدل گشته است. ایده‌ی دموکراسی برای خاورمیانه نرمش نابجا و مضحکی بود که در ید عده ای دیکتاتور تازه به دوران رسیده مچاله شد در حالیکه خاورمیانه قبل از دموکراسی می توانست با لیبراسیون سیاسی پیوند بخورد و از آن بهرمند شود.

بحث پیرامون خاورمیانه نیازمند بررسی نظام مدیریتی است که مدعی انجام رسالت تاریخی (خاورمیانه بزرگ) در خاورمیانه می باشد که هیچگونه سنخیتی با مدیریت کارامد، سیاست گذاریهای درست و برنامه ریزیهای همه جانبه ی متتاسب با موزائیک قومی، دینی و فرهنگی منطقه ندارد لاجرم رخدادهای ناخوشایند متعدد و تولد فاجعه ها همچنان تداوم می یابند کمااینکه کشتار مردم بی گناه در حمله به عفرین و استفاده از گازهای شیمیایی بر گستره‌ی رسالت تاریخی مبتنی بر منافع سیاسی دول مدعی حقوق بشر تحلیل راهبردی قضیه می باشد.

دموکراسی نوپای ترکیه گرفتار واپسگراترین و پیشامدرن ترین ایدئولوژی در دوران مدرن کنونی گشته است. حکومتی با جوهره اسلامی از نوع اخوان السلمین (عدالت و توسعه) از طریق زندانی کردن هزاران روزنامه نگار، فعال سیاسی و مدنی پیوند خود را با توتالیتاریسم ، بیش از پیش گره زده است و با تدلیس صدور دموکراسی به همسایه ی خود از جمله سوریه (آنهم بخش کردنشین) که کانتونهای آنها بانی اولین سیستم دموکراسی اخیر در منطقه می باشند به جنگ نابرابر، کشتار کودکان و مردم بیگناه کرد زبان، ویران کردن اماکن مسکونی، بهداشتی و آموزشی (از جمله صد ها خانه ی مسکونی، چهل و هشت مدرسه، چندین تصفیه خانه آب و...) دست یازیده است.

اقدامات سبوعانه ی فوق تعریفی منفی از قدرت و عروج توتالیتاریسم اردوغانی می باشد که اکنون استفاده از سلاح شیمیایی را علیه مردم همیشه مظلوم کرد زبان تجویز کرده، بصورتیکه سکوت جامعه ی جهانی نسبت به این جنایات، مفهوم دموکراسی و گسترش آن را در سطح جهانی به دروغی مضحک بدل کرده است.

حمله‌ی شیمیایی اخیر دولت ترکیه نمونه ای آشکار از جنایت علیه بشریت بوده و در امتداد جنایات شیمیایی دیگر ازجمله بمباران شیمیایی سردشت، زرده ی کرمانشاه، حلبچه و... می باشد که به دلیل نبود واکنش لازم و عزم راسخ جامعه جهانی در سطح بین الملل از جمله سازمان opcw و مدافعین حقوق بشر به تداوم آن و از قبحیت افتادن موضوع شده است. دعوای مزمن دیکتاتورها با ملت کرد درگستره ی تاریخ را می توان پیش فرض رویکرد فکری دانست که آنها در حاشیه ی حق زیستن قرار دارند. امری که زمینه ساز انفال و مصیبت های دیگر مانند شیمیایی کردن آنها بوده است. انفعال دول قدرتمند نسبت به فاجعه ی شیمیایی عفرین در چند روز اخیر جز در توجیه عدم مخاطره‌ی منافع سیاسی - اقتصادی قدرتهای جهانی خلاصه نمی شود.

از آنجا که قبول چنین جنایاتی بر فراز نظامهای دیکتاتوری به افول دموکراسی خواهی در منطقه و گسترش جنایات دیگر بدل میگردد با ابراز انزجار از تکرار آنها ( این بار توسط دولت ترکیه) هر نوع حمله‌ی شیمیایی و کشتار غیر نظامیان را محکوم و از سازمان opcw استدعا دارد نسبت به پیگیری قاطعانه و محکومیت کامل چنین تراژدی، اقدامات لازمه را مبذول نماید.

 




ارسال به دوستان
ارسال به دوستان
چاپ
نسخه چاپی


نظر کاربران

0
0
پاسخ به این اظهارنظر

آوات ۱۳۹۶/۱۲/۱۳
جناب کرده سلام
بنده یک بار پاسخ شما را فرستادم اما در این صفحه پدیدار نشد.
1
0
پاسخ به این اظهارنظر

من هم کردهستم ۱۳۹۶/۱۲/۱۱
نظرآن آقاکه نوشته کردهستم کاملا'درست.باورکنیداگراوردوغان ازامریکا وسازمانهاحوقد
بشروغیره...ترس داشت هرگزنمی توانست دست به چنین جنایتهایی بزندوازطرفی هم اگر این سازمانهامدافع حقوق انسان بودن جلو تولید این سلاحهارامیگرفتند.
وطراح تمام این جنگهارااین شیادان روس .انگلیس وامریکامیباشند
1
0
پاسخ به این اظهارنظر

کرده هستم ۱۳۹۶/۱۲/۱۱
باسلام .کاک اوات عزیز مقاله وگزارشتان در نوع خود جالب وبسیار تاثر انگیز بود چرا که دوباره وصد باره مشخص گردید که حقوق بشر وسازمانهای بین الملی وابر قدرت بغیر از منافع کشورهایشان و منافع کشورهای عضو این مجامع دروغین را مورد نظر نمتوانند داشته باشند بنا براین وجود این سازمانها بغیر زیان مادی ومعنوی برایم ممالک ضعیف و مظلومین چه فایده وارزشی دارند؟ به نظر من این. سازمانها که قدرت پیشگیری ندارند بی جهت اینهمه هزینه برای چی گذاشته میشود؟ در جاییکه این سازمانها فقط با نوشتن اعلا میه وبه ظاهر محکوم نمودن کار دیگری از دستشان بر نمیاید بودنشان برای کشورها ومردم مظلوم چه فایده ای دارد؟ اینهمه بمبارانهای وحشیانه شیمیایی وبمبارانهای کور دولتهایی مثل ترکیه وعربستان وسوریه بغیر از کشتن افراد بیگناه ومظلوم ایا با محکوم کردن وهشدارهای مسخره حل خواهد شد؟ نخیر .اینها فقط نمایشی بیش نیست وهیچ دردی از ملت مظلوم دوا نمکند بنا بر این بترین راه جمع نمودن این سازمانهای عریض وطویل است .تا زمانیکه حق وتو ی ابر قدرتها جمع نشود واین سازمانها با تشکیل نیرویی نظامی وکارامدنتوانند جلو این فاجعه ها بگیرند به امید هیچ تغیری نباید بود.ترکیه ایکه با بمبارانهای کور وشیمیای وکشت وکشتار مردم عفرین اینهمه جنایت مرتکب شده ومیشود ایا از طرف ابر قدرتها محکوم شده است؟ ایا این کشور واردوغان جنایتکار را محکوم کرده اند ؟ ایا این کشور ومسولین جنایتکارش را مورد سوال قرار داد ه اند؟ چه اقدام کارایی از طرف انها صورت گرفته وموجب تنبیه این جنایتاران صورت گرفته؟ چگونه باید به این سازمانها وادعاهایشان مشکوک وبی بار نباشیم؟؟؟؟؟؟
آوات ۱۳۹۶/۱۲/۱۲
ضمن تشکر از جناب آقای کرده که نوشته حقیر را مورد مداقه ی لازم قرار داده و با کامنت خویش منت نهاده اند. جناب کرده ی بزرگوار با بخش اعظم فرمایشات شما موافق هستم. متاسفانه به رغم پیدایی مفاهیم جدید در این عصر، ماهیت دوران مدرن اینگونه است.مضافا اینکه مشکل ملت کرد را نبایدصرفا در دیپلماسی ضدارزش و ضد بشر دول قدرتمند دید بلکه ملت کرد در یک بحران معرفتی گرفتار است و لازمه آن عبور از این بحران است. مثال موردی خویش را از ملت یهود می آورم که گذشته مصایب عدیده ای را لمس کردند اما زمانیکه هرتزل صحبت از کشوری کرد که حد فاصل دنیای توحش و بربر( ممالک اسلامی و سنتی)و دنیای مدرن می باشد ، انفعال سیاسی دول پیشرفته رنگ باخت و طریقی دیگر پیمود.صحبتهای هرتزل عبور از بحرانی بود که ما کردها هنوز در اول پرسه ی عبور هستیم.

نظر خود را براي ما ارسال كنيد