| تاريخ: ۱۴ دی ۱۴۰۴ ساعت ۱۲:۳۳ | بازدید: 544 نظرات: 0 کد مطلب: 25638 |
از مهربانی تا فاجعه
غذا دادن به سگهای بدون صاحب (ولگرد) در محیطهای شهری، علیرغم اینکه با نیت خیرخواهانه و دلسوزی انجام میشود، از نظر کارشناسان محیط زیست و متخصصان دامپزشکی پیامدهای منفی و گاه جبرانناپذیری دارد.
در ادامه به بررسی معایب این کار و راهکارهای مواجهه با حمله سگها میپردازیم:
معایب غذا دادن به سگهای ولگرد
افزایش بیرویه جمعیت: دسترسی آسان به غذا باعث افزایش نرخ بقا و زاد و ولد سگها میشود. این چرخه باعث میگردد جمعیت آنها از کنترل خارج شده و مدیریت شهری با چالش جدی روبرو شود.
تغییر غریزه و رفتار: سگها با دریافت مداوم غذا، غریزه شکار و ترس طبیعی خود از انسان را از دست میدهند. این موضوع باعث میشود آنها برای گرفتن غذا به انسانها (بهویژه کودکان) نزدیک شوند و در صورت نگرفتن غذا، رفتارهای تهاجمی نشان دهند.
برهم خوردن تعادل اکوسیستم: سگهای ولگرد در تعداد زیاد، به حیاتوحش بومی اطراف شهرها (مانند پرندگان، جوندگان و پستانداران کوچک) حمله کرده و باعث نابودی تنوع زیستی میشوند.
انتقال بیماریهای مشترک: تجمع سگها در نقاطی که غذا داده میشود، احتمال شیوع بیماریهایی مثل هاری، کیست هیداتیک (بیماری انگلی و مشترک بین انسان و دام ) و انواع انگلهای پوستی را افزایش میدهد که مستقیماً سلامت شهروندان را تهدید میکند.
آلودگی محیطی: باقیماندن پسماند غذاها در معابر باعث تجمع حشرات، موشها و ایجاد بوی نامطبوع در محیط زندگی انسانها میشود.
هنگام حمله سگها چه کار کنیم؟
اگر با سگ یا گلهای از سگهای تهاجمی روبرو شدید، حفظ خونسردی حیاتیترین نکته است. این مراحل را دنبال کنید:
فرار نکنید: دویدن غریزه شکار سگ را فعال میکند و او قطعاً از شما سریعتر است. هرگز پشت به سگ نکنید.
ارتباط چشمی مستقیم برقرار نکنید: زل زدن به چشمهای سگ در دنیای آنها به معنای به مبارزه طلبیدن است. نگاهتان را کمی به سمت پایین یا اطراف متمایل کنید.
بیحرکت بمانید (مثل درخت): دستها را کنار بدن قرار دهید و مانند یک مجسمه بیحرکت بمانید تا سگ بفهمد شما تهدید نیستید و برایش جذابیتی ندارید. معمولاً سگ بعد از بو کشیدن، محل را ترک میکند.
صدای بلند و قاطع: اگر سگ خیلی نزدیک شد، با صدایی بم، محکم و قاطع (بدون جیغ زدن) بگویید: «نه!» یا «برو!».
ایجاد مانع: اگر کیفی، چتری یا ژاکتی دارید، آن را بین خودتان و سگ قرار دهید تا اگر قصد گاز گرفتن داشت، به آن وسیله آسیب بزند نه بدن شما.
اگر سگ شما را نقش بر زمین کرد:
مانند یک توپ جمع شوید؛ زانوها را در شکم جمع کرده و با دستها کاملاً گردن و گوشهای خود را بپوشانید. در این حالت کمترین آسیب به نقاط حساس بدن وارد میشود.
هیچوقت هنام غذا خوردن سگها بە آنها نزدیک نشوید.
وقتی شما به سگی که در حال غذا خوردن است نزدیک میشوید، او حرکت شما را به عنوان تلاشی برای دزدیدن یا گرفتن غذا تعبیر میکند، حتی اگر نیت شما فقط نوازش باشد.
برای کمک به حیوانات به شکلی که نه به اکوسیستم آسیب برسد و نه سلامت شهروندان به خطر بیفتد، بهترین راه حمایت ساختارمند است.
در اینجا روشهای اصولی و صحیح کمک به حیوانات بدون صاحب را دستهبندی کردهام:
۱. حمایت از پناهگاههای استاندارد:
به جای غذا دادن در سطح شهر، منابع خود را به سمت پناهگاههایی ببرید که اصول علمی را رعایت میکنند
کمک مالی یا اهدای اقلام: پناهگاهها همیشه به غذا، پتو، مواد ضدعفونیکننده و دارو نیاز دارند.
داوطلب شدن: میتوانید در نظافت پناهگاه، جابهجایی حیوانات یا حتی مدیریت شبکههای اجتماعی آنها کمک کنید.
اطمینان از عقیمسازی: پناهگاههای معتبر تمرکز اصلی خود را بر عقیمسازی میگذارند تا جمعیت سگها به صورت انسانی کنترل شود.
۲. همکاری با گروههای عقیمسازی و رهاسازی:
(زندهگیری، عقیمسازی، رهاسازی) علمیترین روش دنیا برای مدیریت سگهای ولگرد است
در این روش سگها عقیم شده، واکسن هاری میخورند و دوباره در محیط (خارج از بافت حساس شهری) رها میشوند.
سگهای عقیم شده تهاجم کمتری دارند و چون توان تولید مثل ندارند، جمعیت آنها به مرور زمان کاهش مییابد.
۳. آگاهسازی اطرافیان
بسیاری از افراد از سر دلسوزی اقدام به غذا دادن میکنند. آگاه کردن آنها در مورد خطرات این کار (مانند افزایش تصادفات جادهای سگها به دلیل تجمع در حاشیه شهر یا حمله به کودکان) خودش یک نوع حمایت بزرگ از حیوانات و جامعه است.
یک نکته مهم در مورد پسماند غذا:
اگر نیت شما جلوگیری از اسراف غذاست، بهتر است پسماندها را به جای ریختن در معابر، به باغدارها یا دامداریهایی بدهید که از سگهای نگهبان در محیط محصور نگهداری میکنند. با این کار هم غذا دور ریخته نمیشود و هم سگهای ولگرد را به سمت محل سکونت مردم نمیکشانید.
|
