در مهاباد، ویروس آنفولانزا بیصدا میتازد و آمارها در سکوت محض ماندهاند، اما راهروهای شلوغ بیمارستان و درمانگاههای این شهر، داستان دیگری روایت میکنند.
در روزهایی که سرمای پاییزی از راه رسیده، گزارشهای میدانی از شهرستان مهاباد حاکی از اوجگیری شدید ابتلا به آنفولانزاست. با این حال، برخلاف رویه معمول که در بحرانهای بهداشتی انتظار میرود آمارهای رسمی برای تنویر افکار عمومی و هشدار به شهروندان منتشر شود، مسئولان محلی و نهادهای بهداشتی تا این لحظه سکوت اختیار کردهاند و عدد و رقمی از میزان دقیق درگیری شهروندان در دسترس نیست.
اما نبود آمار رسمی، واقعیت روی زمین را تغییر نمیدهد. مراجعه به مراکز درمانی، درمانگاهها و بیمارستان مهاباد نشان میدهد که کادر درمان و تختهای اورژانس با موجی سنگین از بیماران روبهرو هستند. این وضعیت وقتی نگرانکنندهتر میشود که آن را در کنار واقعیتهای اقتصادی این روزهای خانوادهها قرار دهیم. گرانی سرسامآور دارو و هزینههای سنگین درمان باعث شده تا یک سرماخوردگی یا آنفولانزای ساده، به یک بحران مالی جدی برای بسیاری از خانوارها تبدیل شود.
در چنین شرایطی، نگاهها به سمت مدارس و تصمیمگیران حوزه آموزش و پرورش چرخیده است. کلاسهای درس در فصل سرد، به طور طبیعی به کانون اصلی انتقال و چرخش ویروس در میان کودکان و انتقال آن به خانوادهها تبدیل میشوند.
یک تجربه مشابه همین چند روز پیش و در همسایگی مهاباد رقم خورد. در شهرستان بوکان، مسئولان برای قطع زنجیره انتقال، تصمیم گرفتند مدارس ابتدایی و پیشدبستانی را برای چند روز به بستر فضای مجازی و شبکه شاد منتقل کنند.
اکنون همین مطالبه در مهاباد نیز به اوج رسیده است. هیچکس منکر اهمیت تداوم آموزش نیست و آموزش تعطیلبردار نیست، اما در دوراهی میان حضور فیزیکی در کلاس و حفظ سلامت عمومی، بدیهی است که سلامت جامعه و دانشآموزان در اولویت مطلق قرار دارد.
انتظار افکار عمومی در مهاباد از ستاد مدیریت بحران و مسئولان آموزشی و بهداشتی این است که پیش از آنکه کار به جاهای باریکتر بکشد و ظرفیت مراکز درمانی بیش از این تکمیل شود، واقعیت همهگیری را بپذیرند و با یک تصمیم پیشگیرانه، آموزش را موقتاً به بستر مجازی منتقل کنند تا این موج سهمگین فروکش کند.