مطالعهای در ژاپن بار دیگر اهمیت تغذیه را در سلامت مغز برجسته کرده و ارتباط احتمالی میان ویتامین C و کاهش زوال شناختی در سالمندان را نشان داده است.
ویتامین C یکی از مواد مغذی ضروری برای بدن انسان است که نقش آن فراتر از تقویت سیستم ایمنی شناخته میشود. از آنجا که بدن قادر به تولید این ویتامین نیست، دریافت آن از طریق رژیم غذایی روزانه اهمیت ویژهای دارد.
در سالهای اخیر، توجه پژوهشگران به ارتباط احتمالی میان ویتامین C و عملکرد مغز افزایش یافته است. پژوهشی جدید که با بررسی دادههای بیش از دو هزار سالمند انجام شده، نشان میدهد میان سطح ویتامین C در خون و شاخصهای مهم سلامت مغز ارتباط قابل توجهی وجود دارد.
ویتامین C (اسید اسکوربیک) یکی از ریزمغذیهای ضروری برای بدن انسان است که برخلاف بسیاری از حیوانات، انسان قادر به ساخت آن نیست و باید از طریق رژیم غذایی تأمین شود. این ماده پس از جذب در دستگاه گوارش وارد جریان خون شده و به اندامهای مختلف از جمله مغز میرسد.
مطالعات پیشین نشان دادهاند غلظت ویتامین C در بافت مغز بالا است و حتی در مایع مغزی–نخاعی، سطح آن میتواند بهطور قابل توجهی بیشتر از خون باشد و همین موضوع نشاندهنده نقش فعال آن در عملکرد عصبی است. همچنین برخی مطالعات اپیدمیولوژیک، مصرف کافی ویتامین C را با کاهش خطر زوال شناختی و بیماری آلزایمر مرتبط دانستهاند.
افرادی که سطح بالاتری از ویتامین C در خون داشتند، معمولاً دارای حجم بیشتری از ماده خاکستری در مغز بودند
در مطالعه جدید، پژوهشگران دانشگاه هیرُساکی ژاپن برای بررسی وضعیت مغز در سالمندان، اطلاعات نمونه خون ۲۰۴۴ نفر با میانگین سنی حدود ۶۹ سال را جمعآوری کردند و سپس این دادهها را با تصاویر مغزی (MRI) همان افراد مقایسه کردند تا ببینند آیا بین سطح ویتامین C در خون و ویژگیهای ساختار یا عملکرد مغز ارتباطی وجود دارد یا نه.
به گزارش ساینس آلرت، تمرکز اصلی مطالعه بر شبکه حالت پیشفرض مغز یا DMN بود که در زمان استراحت ذهنی فعال میماند و در عملکردهایی مانند حافظه خودزندگینامهای (نوعی حافظه که مربوط به تجربهها و خاطرات شخصی زندگی هر فرد است)، تفکر درباره آینده، خودآگاهی و تنظیم توجه نقش دارد. براساس پژوهشهای پیشین اختلال در این شبکه یکی از نشانههای مهم در بیماریهایی مانند آلزایمر، پارکینسون و افسردگی محسوب میشود.
منبع: زومیت